Przedstawiamy wyjątkowe zdjęcie z pierwszej połowy lat 50. XX wieku, wykonane w miejskim parku, które zatrzymuje czas i przypomina o historii zapisanej nie tylko w kronikach, ale i w przestrzeni miasta.
Na pierwszym planie widać ruiny ostatniej części sycowskiego zamku, której budowę ukończono w 1913 roku. Choć sam obiekt nie przetrwał do naszych czasów, jego ślad wciąż można dostrzec – spacerując w pobliżu placu zabaw od strony ulicy Ogrodowej, widać fragment podbudowy schodów o wysokości około metra. Cichy, lecz wymowny relikt zamku, wtopiony w tkankę miasta.
W tle, po prawej stronie, zachowała się willa stojąca na skrzyżowaniu ulic Szkolnej i Ogrodowej. Kilkanaście lat temu została pieczołowicie odnowiona, zachowując swój zabytkowy charakter. Na wprost wznosi się natomiast wieża kościoła Św. Ap. Piotra i Pawła, niezmienny punkt orientacyjny i symbol ciągłości Sycowa.
Ławeczki widoczne na fotografii stoją wzdłuż alei spacerowej, prowadzącej od ulicy Szkolnej, przez park, wzdłuż pierwszego stawu, aż do rozwidlenia ścieżek w kierunku strefy rekreacyjnej. Dziś miejsce nadal tętni życiem, a kolejne pokolenia mieszkańców zapisują tu własne wspomnienia.
Ten kadr przywołuje obrazy pierwszych powojennych lat – czasu odbudowy, nadziei i tworzenia nowej codzienności. Dla wielu przybyłych tu po wojnie był to początek nowego rozdziału życia. My, młodsze pokolenia, możemy wsłuchiwać się w ich opowieści i odkrywać historię miasta poprzez fotografie i pozostałości dawnych budowli.
Ponad 70 lat historii zapisanej w jednym ujęciu – a każdy spacer po parku może stać się podróżą w czasie, jeśli tylko uważnie spojrzymy wokół siebie.
